İsmet Orhan’dan Çarpıcı Köşe Yazısı: "Arkadan Vuranlar"

Gazeteci yazar İsmet Orhan, toplumsal ilişkilerde ve siyasette yaşanan yozlaşmayı, ikiyüzlülüğü ve çıkar çatışmalarını sert bir dille eleştirdiği "Arkadan Vuranlar" başlıklı yeni köşe yazısını okuyucularıyla paylaştı.

Yazısında dost görünen ancak menfaat uğruna ilk fırsatta arkadan vuran anlayışa dikkat çeken Orhan, insanı insan yapan temel değerin "yüzünün akı" olduğunu vurguladı.

"Arkanı Dönmeye Gör!..."

Günümüz toplumunda ve farklı meslek gruplarında yaşanan samimiyetsizliği dile getiren İsmet Orhan, köşe yazısında şu ifadelere yer verdi:

"Kimi arkanı kollar, kimi arkadan laf yollar… Kimi yüzüne dost, kimi arkadan düşman… Kimi elini sıkar, kimi öteki eliyle kuyunu kazar… Oysa insan dediğin, arkasını dönünce, dönülünce de insan kalabilendir.

Maalesef! Yukarıdaki deyim, günümüzün arka aynası oldu… Arkanı dönmeye gör! Siyasetçi siyasetçiye, sanatçı sanatçıya, gazeteci gazeteciye, tüccar tüccara… Ve hepsi birden, savunmasız hayvanlara, doğaya, arkadan ihanet yarışındalar."

"İnsanın En Sessiz Ölümü..."

İnsanların çıkar uğruna dünyayı tükettiğini ve arkadan konuşanların yüzlere gülmesiyle toplumun yalnızlaştığını belirten Orhan, yazısını sarsıcı bir uyarıyla tamamladı:

"İnsan, arkasından konuşulunca değil, arkasından konuşanların yüzüne güldüğünde yalnızlaşır… Unutmayınız! Herkesin bir arkası vardır ama herkesin arkasında durulmaz. Çünkü insanın en sessiz ölümü, herkesin kendi çıkarına ağladığı gündür."

İsmet Orhan'ın yazısının tamamı:

ARKADAN VURANLAR

Oldukça önemli,
Bir deyim var ?…

“ en sadık organınız kıçınızdır,
Ne yaparsanız yapın hep arkanızdadır “ …

Doğrudur …

Ama !

İnsanı insan yapan,
Arkasının sağlamlığı değil,
Yüzünün akıdır …

+++

Kimi arkanı kollar,
Kimi arkadan laf yollar…
Kimi yüzüne dost,
Kimi arkadan düşman…
Kimi elini sıkar,
Kimi öteki eliyle kuyunu kazar …

Oysa !
İnsan  dediğin,
Arkasını dönünce, dönülünce de insan kalabilendir …

+++

Maalesef !…

Yukarıdaki deyim,
Günümüzün arka aynası oldu …

Arkanı dönmeye gör !…

Siyasetçi,
Siyasetçiye …
Sanatçı,
Sanatçıya…
Gazeteci,
Gazeteciye …
Tüccar,
Tüccara …

Ve hepsi birden,
Savunmasız hayvanlara,
Doğaya,
Arkadan ihanet yarışındalar …

+++

Ne tuhaf değil mi ?

Sanki !

Hep birlikte,
El ele vermişler,
Dünyayı menfaatleri için kullanıyorlar …

İnsan,
Arkasından konuşulunca değil,
Arkasından konuşanların,
Yüzüne güldüğünde yalnızlaşır …

Unutmayınız !…

Herkesin,
Bir arkası vardır …

Ama !

Herkesin arkasında durulmaz …

Çünkü !

İnsanın en sessiz ölümü,
Herkesin,
Kendi çıkarına ağladığı gündür …